Cofanie busem zaczyna się, zanim wrzucisz wsteczny
Cofanie busem jest nieprzyjemne głównie z jednego powodu: nie widzisz, co masz za sobą. W osobówce oglądasz się przez ramię i wiesz, co jest za Tobą. W busie za siedzeniami jest przegroda albo ładunek, więc lusterko wsteczne na nic się nie przyda. Wszystkie informacje docierają do Ciebie przez lusterka boczne i ewentualnie kamerę. Kto się do tego przyzwyczai, po kilku manewrach cofa zupełnie spokojnie.
Najpierw obejdź auto, dopiero potem manewruj
Wysiąść i spojrzeć to nie strata czasu, tylko najszybsza opcja. Dziesięć sekund wokół auta pokaże Ci niski słupek, krawężnik, murek albo worki z materiałem budowlanym, czyli dokładnie te rzeczy, które w lusterku zlewają się z asfaltem. Zapamiętaj jeden stały punkt, do którego będziesz cofać: słup, linię na ziemi, róg kontenera. Manewr wykonujesz wtedy według niego, a nie na oko.
Ustaw lusterka do cofania, nie na autostradę
Opuść lusterka odrobinę niżej, niż jesteś przyzwyczajony w osobówce. Musisz w nich widzieć tylny róg auta i ziemię tuż za nim, a nie horyzont. Bok busa w wewnętrznej części lusterka to Twój punkt odniesienia. Dopóki linia boku oddala się równomiernie, jedziesz prosto. Gdy zaczyna się załamywać, auto skręca i czas odkręcić kierownicę.
Kamera pomaga, ale całej przestrzeni nie pokaże
Kamera cofania i czujniki to dodatek, a nie zastępstwo lusterek. Kamera ma zniekształcony kąt widzenia, więc odległości wydają się większe, niż są w rzeczywistości. Czujniki z kolei mogą nie wykryć niezawodnie cienkiego pręta, haka holowniczego stojącego auta albo skośnej ściany. Traktuj je jako drugą opinię, a główne decyzje podejmuj na podstawie lusterek i tego, co zobaczyłeś, obchodząc auto.
Tył jedzie tam, gdzie skręcisz kierownicą
Trzymaj się prostej zasady: w którą stronę skręcisz kierownicą, w tę stronę przesunie się tył auta. Brzmi oczywiście, ale przy patrzeniu w lusterko ludziom się to myli i jeden ruch korygujący goni drugi. Kiedy stracisz orientację, zatrzymaj się, podjedź metr do przodu i zacznij od nowa z prostej pozycji. Ponowne podejście jest zawsze lepsze niż poprawianie zepsutego manewru.
W tempie pieszego, z nogą nad hamulcem
Cofaj tak powoli, żebyś w każdej chwili mógł zatrzymać się na pół metra. Pusty bus z dieslem ruszy nawet bez gazu, wystarczy puszczać sprzęgło. Prędkość reguluj więc sprzęgłem i hamulcem, a nie gazem. Powolne tempo daje Ci czas, żeby przenosić wzrok z jednego lusterka na drugie, i właśnie na tym polega cała różnica między spokojnym a nerwowym cofaniem.